تفاوت حکم طلاق و گواهی عدم امکان سازش


در این مقاله قصد داریم تا درباره تفاوت حکم طلاق و گواهی عدم امکان سازش اطلاعات جامع و کاملی را به شما عزیزان ارائه دهیم. ابتدا به نحوه دریافت حکم طلاق و گواهی عدم امکان سازش صحبت خواهیم کرد. سپس تفاوت این دو را با یکدیگر مطرح خواهیم کرد.

طلاق ایقاعی است که نتیجه آن از بین بردن رابطه زوجیت میان مرد و زن می باشد و درخواست طلاق ممکن است از سوی مرد یا زن به تنهایی و یا از طرف هر کدام از ایشان صورت گیرد.

درخواست طلاق از طرف هر کدام از طرفین رخ دهد اصولا گواهی عدم امکان سازش صادر می شود و ظرف سه ماه طرفین فرصت دارند تا به دفتر ازدواج و طلاق مراجعه و طلاق را واقع سازند.

در برخی موارد دادگاه ابتدائاً حکم طلاق صادر و دیگر گواهی عدم امکان سازش صادر نمی کند و آن جایی است که زن به عللی مانند عسر و حرج درخواست طلاق دارد و دادگاه حکم به طلاق می دهد.


طلاق چیست؟


پیش از اینکه به تفاوت حکم طلاق و گواهی عدم امکان سازش بپردازیم باید بدانیم طلاق چیست . طلاق به معنای زایل کردن قید زوجیت با لفظ مخصوص می باشد. در حقوق ایران طلاق را انحلال نکاح دائم با شرایط و تشریفات خاص تعریف کرده اند که از جانب مرد یا نماینده او رخ می دهد.

طلاق ویژه نکاح دائم است و برای انحلال نکاح دائم طلاق واقع می شود.

برای نکاح موقت، طلاق موضوعیت ندارد و انحلال نکاح موقت به بذل یا انقضای مدت رخ می دهد. از حیث ماهیت حقوقی، طلاق ایقاعی است که از طرف مرد یا نماینده او واقع می شود و حتی در مواردی که طلاق به توافق طرفین واقع می شود باید آن را یک عمل حقوقی یک طرفه دانست.


گواهی عدم امکان سازش چیست؟


پیش از اینکه به تفاوت حکم طلاق و گواهی عدم امکان سازش بپردازیم باید بدانیم گواهی عدم امکان سازش چیست. قانون حمایت خانواده صدور گواهی عدم امکان سازش را برای طلاق مقرر داشته و طبق همان قانون زن و شوهر باید برای طلاق به دادگاه مراجعه و گواهی عدم امکان سازش تحصیل و سپس با تسلیم آن به دفتر طلاق مبادرت به طلاق و ثبت آن کنند.

بنابراین گواهی عدم امکان سازش گواهی ای است که دادگاه به درخواست مرد یا توافق طرفین صادر و طرفین با ارائه آن به دفتر طلاق، صیغه طلاق را جاری می نمایند.


چگونه می توانیم گواهی عدم امکان سازش بگیریم؟


گواهی عدم امکان سازش در دو مورد صادر می شود:

وقتی که درخواست طلاق از طرف مرد باشد: طلاق عمل حقوقی یک طرفه است که از طرف مرد واقع می شود ولی قانونگذار خواسته این اختیار مرد را محدود نماید و از خودکامگی و تصمیمات هیجانی او در برهم زدن خانواده جلوگیری نماید.

طلاق به توافق زن و مرد. ( طلاق توافقی )


مراحل دریافت گواهی عدم امکان سازش


برای دریافت گواهی عدم امکان سازش، باید ابتدا دادخواست طلاق به یکی از دفاتر خدمات قضایی ارائه کنید و پس از پرداخت هزینه دادرسی، دادخواست به دفتر دادگاه ارائه می شود و پس از آن موضوع به یکی از مراکز مشاوره خانواده ارجاع شده تا مشاوران منتخب طرفین به اختلافاتی که منجر به ازهم پاشیدگی زندگی زناشویی و درخواست طلاق شده است، رسیدگی نمایند.

مشاوران نتیجه داوری را به دادگاه گزارش و در صورتی که آشتی حاصل نشود، دادگاه در یک جلسه رسمی غیر قضایی به توافق طرفین جهت طلاق رسیدگی نموده و نهایتاً گواهی عدم امکان سازش را صادر می نماید. این گواهی را باید ظرف مهلت سه ماه مندرج در قانون به دفتر طلاق ارائه و صیغه طلاق را جاری کنند.


آیا گواهی عدم امکان سازش قابل فرجام خواهی است؟


پاسخ به سوال فوق مثبت است و از گواهی عدم امکان سازش می توانید فرجام خواهی کنید.


تفاوت حکم طلاق و گواهی عدم امکان سازش چیست؟


هرگاه زن بخواهد از شوهر طلاق بگیرد نیاز به حکم دادگاه دارد و این یک حکم تاسیسی است که وضعیت حقوقی جدیدی ایجاد می کند.

در حالی که گواهی عدم امکان سازش که به نفع شوهر صادر می شود یک تصمیم اعلامی و حاکی از احراز عدم سازش طرفین است که به شوهر حق می دهد به دفتر طلاق مراجعه و زن خود را طلاق دهد.

از نظر صلاحیت و مرجع صالح، این دو تفاوتی ندارند. طبق قانون حمایت خانواده رسیدگی به دعوای طلاق و صدور گواهی عدم امکان سازش در صلاحیت دادگاه خانواده است.

طبق قانون حمایت خانواده مدت اعتبار حكم طلاق شش ماه از تاريخ ابلاغ راي فرجامي يا انقضاي مهلت فرجام خواهي است منتها گواهی عدم سازش تا سه ماه اعتبار دارد.

تفاوت دیگر این است که حکم طلاق دستور قطعی دادگاه مبنی بر جدایی است منتها در گواهی عدم امکان سازش یک اجازه است که به طرفین داده می شود تا سه ماه به دفتر طلاق مراجعه و صیغه طلاق را واقع نمایند.